Avar Ennai Pullulla Idangalil meithu
Amarntha Neer nilaikku Alaithu selvaar
En Aathumavai Theattri Tham Thirupeyarinaal
Neethiyin Paathaiyil Nadathukiraar

Saavin Irul Soozh pallathakkil
Naan Nadakka Nernthalaum
Neer Ennodu Irukkintreer
Eththeenkirkkum Naan Anjidean

Saththurukkalukku manbaai Panthithanthu
En thaliyil Enneiyai Poosukireer
Arul pozhivaal En Paathiraththai
Nirambi Vazhiya Seikintreer

En Vaalnaal Elaam Um
Arul Nalamum Peranbum Ennai Soozhum
Aandavar Illaththil Nedunaalaai
Naan Vaalnthiruppean Entrum
Nialaithiruppean

ஆண்டவரே என் நல் ஆயர்
அடியேன் எனக்கு குறை ஒன்றும் இல்லை

அவர் என்னைப் புல்லுள்ள இடங்களில் மேய்த்து,
அமர்ந்த நீர்நிலைக்கு அழைத்துச் செல்வார்.
என் ஆத்துமாவைத் தேற்றி, தம் திருப்பெயரினால்
நீதியின் பாதையில் நடத்துகிறார்.

சாவின் இருள்சூழ் பள்ளத்தாக்கில்
நான் நடக்க நேர்ந்தாலும்
நீர் என்னோடு இருக்கின்றீர்
எத்தீங்கிற்கும் நான் அஞ்சிடேன்;

சத்துருக்களுக்கு முன்பாய்ப் பந்திதந்து
என் தலையில் எண்ணைய்ப் புசுகிறீர்
அருள்பொழிவால் என் பாத்திரத்தை
நிரம்பி வழிய செய்கின்றீர்.

என் வாழ்நாள் எல்லாம் உம்
அருள் நலமும் பேரன்பும் என்னைச் சூழும்;
ஆண்டவர் இல்லத்தில் நெடுநாளாய்
நான் வாழ்ந்திருப்பேன் என்றும் நிலைத்திருப்பேன்